Ετσι απλα
Επιλέγεις να γεννηθείς σε αυτόν το γαλάζιο πλανήτη κι ετσι γεννιέσαι.Το ποτάμι που από εδώ και πέρα θα το λέμε ΖΩΗ σε δέχετε μέσα του.Η αποστολή του είναι να σε πάει στον ωκεανό.Αν μπορείς να γίνεις ένα με το ποτάμι τοτε ζείς τη ζωή σου σε όλο της το μεγαλείο σε όλη της την ένταση.Αν αντισταθείς στην πορεία του τότε αρχίζεις να παλέυεις και η μάχη είναι άνιση,ο τελικός χαμένος είσαι ΕΣΥ γιατί τώρα ο σκοπός σου δεν είναι η ζωή αλλά ο πόλεμος. Πολεμάς πιστέυοντας ότι μόνο έτσι θα καταφέρεις να ζήσεις όμως ............. Ζωή είναι απόλαυση,αγάπη,χαρά γέλιο ,ηρεμία , γαλήνη, οτιδήποτε σε κάνει να αισθάνεσαι παλμο μεσα σου......... αυτό είναι ΖΩΗ Πολεμόντας το μόνο που καταφέρνεις είναι να χάσεις όλα αυτά τα δώρα που επέλεξες να έχεις πριν έρθεις,πολεμόντας το ποτάμι χάνεις τη δυνατότητα να απολάυσεις τη ζεστασιά του ήλιου ,το μυστήριο του φεγγαριού ,την επαφή με την φύση και τις άλλες ψυχές που βρίσκονται γύρω σου.Αφού λοιπόν τα έχεις γιατί πρέπει να πολεμάς για να κερδίσεις αυτά τα οποία σου δίνονται απλόχερα,ποιός παραλογισμός μας σπρώχνει να αναλωνόμαστε σε ένα χαμένο πόλεμο,γιατί να ψάχνουμε το δένδρο και να χάνουμε το δάσος. Παλέυεις , γατζώνεσαι στην όχθη του ποταμού ξεσχίζεσαι, κομματιάζεσαι στην προσπάθεια σου να βγεις και τελικά τα καταφέρνεις και βγαίνεις , βγαίνεις από τη ροή του ποταμού ταλαιπωρημένος,σκέτο ράκος πιστέυοντας ότι νίκησες.Ίσως να νίκησες αλλά έχεις χάσει την ψυχή σου που το μόνο που θέλει είναι να ακολουθήσει τη ροή του ποταμού απολαμβάνοντας τη διαδρομή και γεμάτη εμπειρίες να καταλήξει στον ενεργειακό ωκεανό γιατί εκεί είναι το σπίτι της. Στέρησες από τον εαυτό σου τη χαρά να είσαι συνδεδέμμενος μαζί της. Ισως κάποιος, κάποια, κάτι σε σπρώξει να ξανάβρεθείς μέσα στο ποτάμι και να αρχίσεις πάλι να ζείς.Η ψυχή σου έτσι κι αλλιώς θα φτάσει δε βίαζεται απλά εσύ χάνεις την ευκαιρία να είσαι μαζί της στον τελικό προορισμό της. Χάνεις την ευκαιρία να είσαι το όχημα που θα τη μεταφέρει εκεί.Ετσι απλά μαζί με σένα 'η χωρίς εσένα αυτό που είναι να γίνει ΘΑ ΓΙΝΕΙ...................
eva
Eίναι στην φύση μας Εύα ο πόλεμος,από την ώρα που γεννιόμαστε.Πολεμάμε για τα πάντα,καταξίωση,αποδοχή,επιτυχία,τα πάντα δυστυχώς είναι πόλεμος.Κανείς δεν είναι έτοιμος να σου χαρίσει τίποτα ,ακόμα και αυτοί που σε θαυμάζουν,πολλές φορές τους περνάνε από το μυαλό φοβερές σκέψεις για σένα.Δεν είμαστε ίδιοι ,και δυστυχώς έχουμε πολύ μικρή ψυχή για να αποδεχτούμε τον διαφορετικό,τον ξεχωριστό.
ΑπάντησηΔιαγραφήKαθετί που πολεμάμε μας αποδυναμώνει και αυτός ο πόλεμος μας στερεί την δυνατότητα να δούμε το δώρο και την ευκαιρία που κρύβονται πίσω από κάθε εμπόδιο..
ΑπάντησηΔιαγραφήΕχεις δίκιο για την φύση μας
Γιάννη όμως η σκέψη δεν γνωρίζει ούτε περιορισμούς ούτε όρια......μου αρέσει να ονειρέυομαι ...και να γράφω........
καλό σου βράδυ
Αρχικα...να ρωτησω κατι...το ποταμι ειναι η ζωη ετσι;και ο σκοπος το ανθρωπων και της ψυχης τους ειναι να το ακολουθησουν χωρις αντισταση;αν ναι...διαφωνω απολυτα....ουσιαστικα εσυ πιστευεις καθαρα στην μοιρα για να καταγραφεις τα παραπανω....εσυ περιγραφεις μια ζωη τοτε τοσο ευκολη....περιγραφεις μια ζωη του "δεν βαριεσαι" "τι να το κουραζομε"...βασικα νομιζω οτι δεν θετεις με ακριβεια τα δεδομενα του κειμενου αυτου...χρειαζονται ξεκαθαροι ορισμοι και στη συνεχεια η καταγραφη της προσωπικης αποψης...δεν καταλαβα τι θεωρεις πολεμο,ποταμι.δεν μου αρεσει ο τροπος που εγραψες αυτο το κειμενο....πιστευω θα μπορουσες να το αναπτυξεις καλυτερα....εχουν ιδιατερα μεγαλο ενδιαφερον οι αναλαμπες που διακρινονται απο το κειμενο σου ομως παραμενουν αναλαμπες....θα ηθελα να αναλυσεις καλυτερα τις αποψεις σου και τις βασεις σου.το βρισκω πολυ ενδιαφερον για συζητηση....
ΑπάντησηΔιαγραφή