Χρονος

Πόσες στιγμές χωράνε μέσα στο χρόνο που πέρασε ………. Ποσά όνειρα είδαν το φως του ήλιου ,πόσα μάτια έκλαψαν στη διάβα του……. αλλά από χαρά… μα τα πιο πολλά από λύπη… Kούτω γύρω μου τους ανθρώπους και βλέπω πίσω από τα θλιμμένα τους μάτια μια σκιά, μια απογοήτευση για την χρόνια που φεύγει για όσα φόρτωσε στους ώμους μας, για όσα μας στέρησε, για όσα αφήνει πίσω της, για όσα μας πρόσφερε………………. Από όλα είχε αυτή η χρόνια πολιτικές αναταράξεις, διαπλοκές, πορείες, κοινωνικές αναταράξεις , ακρίβεια, και μας άφησε για το τέλος το καλύτερο έναν φόνο, τη δολοφονία ενός μικρού παιδιού. Αυτή έγινε γνωστή ,πόσες άλλες έγιναν, που ποτέ μας δεν θα μάθουμε…. Ας φανταστούμε τον χρόνο σαν ένα όμορφο παλικάρι με γελαστό πρόσωπο και μια πανέμορφη λαμπερή κάπα που εκεί πάνω καταγράφονται τα ίχνη του, και φτάνουμε σήμερα 4 μέρες πριν πέσει η αυλαία του ,και η κάπα είναι πλέον μουντή ξεσκισμενη,στο μεγαλύτερο μέρος της άσχημη, γεμάτη λεκέδες από τα δάκρυα και το αίμα , ανθρώπινες ψυχές μονές, χεριά παγωμένα, όνειρα κουρελιασμένα και ένα αβέβαιο μέλλον που για κάποιους ίσως να μην έρθει ποτέ…. Αχ βρε χρόνε γιατί τόση ασχήμια ? Μονό μικρές χάρες υπάρχουν πάνω στη κάπα σου λίγες στιγμές ευτυχίας και μονό για λίγους……… αλλά τι να πεις και εσύ , μήπως εσύ το επέλεξες …………..καιρός να φύγεις, να φύγεις και ας μην ξαναέρθει άλλος όμοιος σου, μπουχτίσαμε πια………. Κάψε την κάπα σου και πες του επόμενου ότι πρέπει να είναι καλύτερος …………. Να έχει δώρα μαζί του να μας καλοπιάσει λίγο , ας φέρει αγάπη όλοι την έχουμε ανάγκη οι περισσότεροι ξεχάσαμε πως είναι να μας αγαπούν ….. να νοιαζόμαστε ο ένας για τον άλλον ,όσο πιο κοντά είναι οι στέγες των σπιτιών μας τόσο πιο μακριά….είναι οι καρδιές μας ,τις κλειδώνουμε για να τις προστατέψουμε και τι καταφέρνουμε μένουμε έξω από τη ροη της πάψαμε να ζούμε, να χαμογελάμε, να ονειρευομαστε.Ας ξαναφέρουμε την αγάπη στη ζωή μας ας το αποφασίσουμε στο τώρα μην το αφήνουμε για αύριο ίσως να μην έρθει ποτέ αυτό το αύριο…………. Πάμε παρακάτω………… 2009 περιμένω από σένα να φέρεις δώρα………..ευτυχία (τι ομορφιά κρύβει μέσα της αυτή η λεξούλα) ας γίνουμε η ευτυχία και αγάπη να τις κάνουμε κτήμα μας και μετά είναι δίκες μας για να τις προσφέρουμε………….ας το κάνουμε ….τώρα Δεν ζήτα πολλά……….φέρε και λίγη ελπίδα μαζί σου είναι το αστέρι του καθενός μας μέσα σε ένα σκοτεινό ουρανό φερτών και αυτή μαζί σου ……για κάποιους είναι το μονό που έχουν για να κρατηθούν ,ένα μικρό φως που θα τρεμοπαίζει για να ξαναβρούμε ο καθένας το δικό του δρόμο ……. Ίσως τελικά ζήτα πολλά ……..ίσως ……αλλά ακόμα θέλω να φέρεις μαζί σου και την θεά της υγείας αυτήν και αν την έχουμε ανάγκη ,μην είσαι τσιγκούνης μαζί μας αν μας την στερήσεις θα φύγεις και εσύ όταν τελειώσουν οι μέρες σου σαν τον προηγούμενο(2008) ντροπιασμένος …….σκέψου και λίγο τον εαυτό σου δεν θέλεις να σε θυμόμαστε με χαρά με αγάπη……….. εγώ εδώ θα είμαι και στο τέλος να είσαι σίγουρος Χρόνε μου θα σου πω ότι στα είχα πει ……….. Χρόνια πολλά , δώστε αγάπη ,χαρά αγκαλιές φιλία και όλα θα επιστρέψουν με κάποιον μαγικό τρόπο στον καθέναν μας ……….και σε σένα. Χρόνε μου Για το 2009 κάθε φορά που θα έχουμε την διάθεση να δώσουμε κάτι ας δώσουμε κάτι παραπάνω ……….ισχύει για όλα ……… eva

Ετσι απλα

Επιλέγεις να γεννηθείς σε αυτόν το γαλάζιο πλανήτη κι ετσι γεννιέσαι.Το ποτάμι που από εδώ και πέρα θα το λέμε ΖΩΗ σε δέχετε μέσα του.Η αποστολή του είναι να σε πάει στον ωκεανό.Αν μπορείς να γίνεις ένα με το ποτάμι τοτε ζείς τη ζωή σου σε όλο της το μεγαλείο σε όλη της την ένταση.Αν αντισταθείς στην πορεία του τότε αρχίζεις να παλέυεις και η μάχη είναι άνιση,ο τελικός χαμένος είσαι ΕΣΥ γιατί τώρα ο σκοπός σου δεν είναι η ζωή αλλά ο πόλεμος. Πολεμάς πιστέυοντας ότι μόνο έτσι θα καταφέρεις να ζήσεις όμως ............. Ζωή είναι απόλαυση,αγάπη,χαρά γέλιο ,ηρεμία , γαλήνη, οτιδήποτε σε κάνει να αισθάνεσαι παλμο μεσα σου......... αυτό είναι ΖΩΗ Πολεμόντας το μόνο που καταφέρνεις είναι να χάσεις όλα αυτά τα δώρα που επέλεξες να έχεις πριν έρθεις,πολεμόντας το ποτάμι χάνεις τη δυνατότητα να απολάυσεις τη ζεστασιά του ήλιου ,το μυστήριο του φεγγαριού ,την επαφή με την φύση και τις άλλες ψυχές που βρίσκονται γύρω σου.Αφού λοιπόν τα έχεις γιατί πρέπει να πολεμάς για να κερδίσεις αυτά τα οποία σου δίνονται απλόχερα,ποιός παραλογισμός μας σπρώχνει να αναλωνόμαστε σε ένα χαμένο πόλεμο,γιατί να ψάχνουμε το δένδρο και να χάνουμε το δάσος. Παλέυεις , γατζώνεσαι στην όχθη του ποταμού ξεσχίζεσαι, κομματιάζεσαι στην προσπάθεια σου να βγεις και τελικά τα καταφέρνεις και βγαίνεις , βγαίνεις από τη ροή του ποταμού ταλαιπωρημένος,σκέτο ράκος πιστέυοντας ότι νίκησες.Ίσως να νίκησες αλλά έχεις χάσει την ψυχή σου που το μόνο που θέλει είναι να ακολουθήσει τη ροή του ποταμού απολαμβάνοντας τη διαδρομή και γεμάτη εμπειρίες να καταλήξει στον ενεργειακό ωκεανό γιατί εκεί είναι το σπίτι της. Στέρησες από τον εαυτό σου τη χαρά να είσαι συνδεδέμμενος μαζί της. Ισως κάποιος, κάποια, κάτι σε σπρώξει να ξανάβρεθείς μέσα στο ποτάμι και να αρχίσεις πάλι να ζείς.Η ψυχή σου έτσι κι αλλιώς θα φτάσει δε βίαζεται απλά εσύ χάνεις την ευκαιρία να είσαι μαζί της στον τελικό προορισμό της. Χάνεις την ευκαιρία να είσαι το όχημα που θα τη μεταφέρει εκεί.Ετσι απλά μαζί με σένα 'η χωρίς εσένα αυτό που είναι να γίνει ΘΑ ΓΙΝΕΙ...................

eva